มุมรักษ์ภาษา... (Pov hwm lus hmoob)
ท่านที่รักครับ..
มีคนกล่าวไว้ว่า "ชนเผ่าใดที่ไม่มีประเทศเป็นของตนเอง ไม่มีภาษาประจำชาติและไม่มีวัฒนธรรมเป็นของตนเองนั้น
ในไม่ช้าชนเผ่านั้นก็จะค่อย ๆ สูญหายไป"
ชนเผ่าม้งอาศัยอยู่ในประเทศต่าง ๆ 13 ประเทศแต่ละประเทศต่างก็มีภาษาที่แตกต่างกันออกไป ทำให้ชนเผ่าม้งที่อาศัยอยู่ในประเทศนั้นต้องใช้ภาษานั้น ๆ เพื่อการสื่อสาร มีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้นที่จะทำให้เราสามารถสื่อสารรู้เรื่อง กับญาติพี่น้องของเราในประเทศต่าง ๆ นั่นก็คือ "ภาษาม้ง" เท่านั้น เราควรจะหันมาใช้ภาษาม้งในการติดต่อสื่อสารกับญาติพี่น้อง ที่อยู่ต่างประเทศ แต่เนื่องจากเราไม่มีตัวอักษรเป็นของเราเอง ดังนั้นจึงทำให้ภาษาของเรามีเขียนกันอยู่หลายลักษณะ ด้วยกันตามแต่ประเทศนั้น เช่น ใช้อักษรไทย อักษรอังกฤษ (โรมัน, ลาติน) แต่เนื่องจากการเขียนด้วยอักษรอังกฤษ (โรมัน, ลาติน) เป็นการเขียนที่เป็นที่นิยมมากที่สุด และแพร่หลายกันในประเทศต่าง ๆ
ดังนั้นทางเราจึงมีความตั้งใจที่จะจัดทำมุมนี้ให้เป็น "มุมรักษ์ภาษา" เพื่อให้นักเรียน นักศึกษาและผู้สนใจทุกท่านสามารถใช้ เป็นแหล่งข้อมูลอ้างอิง และใช้ศึกษาถึงการใช้ภาษาของเราโดยเขียนผ่านตัวอักษรอังกฤษอีกทางหนึ่งด้วย..
อย่างไรก็ตาม.. งานนี้คงต้องใช้เวลาสักเล็กน้อย.. แล้วเราจะค่อย ๆ เริ่มลงเนื้อหาทีละบทให้ท่านได้ศึกษากันนะครับ..
อย่าลืมแวะเข้ามาเยี่ยมเยือนห้องนี้และพบกับเนื้อหาที่น่าสนใจของเรานะครับ..
ปล. เนื้อหาตั้งแต่เริ่มต้นจนอ่านเขียนคล่องครับ..(อย่าพลาดละ..!)
ทีมงาน "ม้งไทย"